Zabrałam się za pisanie dość długo po tym, jak tego bloga założyłam - a co tam! Czasem mam wrażenie, że większą przyjemność sprawia mi zakładanie blogów, niż ich prowadzenie - a to zawali się sprawa bloga redakcyjnego, a to poprzedni blog o podobnym do tego charakterze. No cóż, zdarza się.
Poznajmy się! Macie przed sobą blog Katarzyniska, takiego internetowego stworka, małego i włochatego. Takiego z wiecznie pomalowanymi paznokciami i beznadziejną pasją literacką. Co sprowadza się do pisania wierszy (są nawet dość doceniane, kilka dni temu dwa spośród nich opublikowano w dwutygodniku "Cogito"^^) i w ogóle uwielbiam lekcje języka polskiego, do tego stopnia, że kiedy tylko nadarzy się okazja (okienko, luźniejsza lekcja), biegnę co tchu do cudownej sali 101, by odetchnąć pośród tego okrutnego świata. Wiem, to nie jest normalne.
Ale, wiecie, ja normalna nie jestem. Chyba musicie się z tym pogodzić...
A WIĘC. Jestem Katarzyniskiem, uwielbiam język polski i matematykę, mam genialną polonistkę - pannę Stacy i kilkoro przyjaciół, które to postaci będą się z pewnością często przewijały przez moje notki. I lubię myśleć. Bez tego nie utworzyłabym niniejszego bloga, bo to właśnie do wylewania tych myśli ma on służyć...
Co do wieku - Katarzynisko jest licealistką. Dokładnie mamy tu do czynienia z drugą klasa liceum.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz